Avrupa Birliği'nde yeni dönem postkolonyal ilişkiler ve göç politikaları diyoloğu / Pelin Sönmez.

İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Avrupa Birliği Anabilim Dalı Doktora Tezi -- Tez Danışmanı Doç. Dr. Hikmet Kırık - İstanbul 2014.

BİRİNCİ BÖLÜM Kolonyalizm İKİNCİ BÖLÜM AB - AKP Diyaloğuna Genel Bakış ÜÇÜNCÜ BÖLÜM AKP- AB Göç Diyaloğu Kapsamında AB Göç Politikalarının Neokolonyal ve Postkolonyal İncelemesi

16-18. yüzyılın Avrupa’lı emperyalist ülkeleriyle kolonyal geçmişe sahip oldukları söyleminden ötürü Postkoloni ülkeleri olarak anılan Afrika-Karayip ve Pasifik ülkeleri (AKP ülkeleri) bağımsızlıklarının ardından da ilişkilerini sürdürmüşlerdir. Dolayısıyla iki taraf arasındaki diyalog insani, ticari, kültürel, eğitimsel vd. boyutlarda devam etmektedir. Tarihsel açıdan koloni ülkelerinin bağımsızlıklarıyla paralel bir zaman diliminde oluşan Avrupa Birliği, emperyal ülkelerin birçoğunun üyesi olduğu bir uluslararası Topluluk olarak, kurulduğu günden bu yana post koloni ülkeleri ile diyaloğunu Avrupa boyutunda yürütmektedir. Bu kapsamda Avrupa Birliği’ni kuran Antlaşmalar, Avrupalı ülkelerin yakın ilişki içerisinde oldukları çevre dışı bölgeler ile sınır ötesi ülkeler ve bölgeler konusuna yönelik düzenlemeler getirmişler ve Lizbon Antlaşması’na kadar gelen süreçte birincil hukuk metinlerindeki ilgili düzenlemeler evrilerek yer almaya devam etmiştir. Diğer yandan Avrupa Birliği ve AKP ülkeleri arasındaki diyalog, işbirliği anlaşmaları olarak dile getirilen, ilki Yaounde Anlaşması’yla başlayan ve günümüze Cotonou Anlaşması olarak gelen, yardımlar ve ticaret ekseninde yürütülmüştür. Avrupa Birliği- AKP ülkeleri diyalogunun en önemli alanlarından biri olan göç politikası ise bir taraftan Birlik içerisinde ulusüstü zemine taşınma mücadelesi yürütülen bir politika olması, diğer taraftan da Avrupalı ülkeler ve post koloni ülkeleri arasında güvenlik ve kontrol odaklı işbirliğinin en somut alanlarından olma özelliklerini taşıması ile önemini giderek artıran bir politika alanı olmaktadır.