Menevşeler ölmemeli/ M. Necati Sepetçioğlu.

1. Baskı 1972.

Adam, menevşelerin morluklarını incitmekten korkarak okşarken çiçekçi konuşsun istiyordu; daha çok konuşsun, bu konuşma daha da uzasın; çiçekçi yoruluncaya, kar duruncaya, gece bitinceye kadar sürsün isityordu. Ve o gelinceye kadar..O, uzakta kalan şimdi; inanmadığı, güvenmediği için kendisiyle birlikte gelmeyen, orda kalan kadın.. Hikaye de romanda olduğu gibi insanı anlatır. Onun için hikayede birinci unsur insan olmalıdır. İnsan bütün iç alemleriyle hikayede yer almalıdır. Hikaye ne bir açık mektuptur, ne de bir ideolojinin vasıtası...Hikaye sanat adamının dilince insanın tefsiridir.