Türk kadın şairlerde kadın ve çocuk teması (1886 - 1960) / Gülşah Aksar; tez danışmanı Doç.Dr.Ertan Örgen.

Tez (Yük)--Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.

Kaynakça var.

Bu araştırma belli bir dönemdeki kadın şairlerin şiirlerini kapsayan tematik bir çalışmadır. Ele alınan dönem (1886-1960) Tanzimat'tan Cumhuriyet'e uzanan yılları kapsamaktadır.Literatür taramasına dayanarak dönem içinde tespit edebildiğimiz Türk kadın şairler, Nigâr Binti Osman, Makbule Lemân, İhsan Raif Hanım, Yaşar Nezihe Bükülmez, Leylâ Saz, Şükûfe Nihal Başar, Halide Nusret Zorlutuna, Gülten Akın, İffet Halim Oruz, Fazıla Atabek, Cahide Vecihi Divitçi, Cavidan Tümerkan ve Mualla Anıl'dır. Adı geçen şairlerin bu dönemdeki şiir kitabı sayısı otuzdur. Bunlardan on bir tanesi eski harflerle yazılmıştır.Araştırmanın temel amacı, Türk kadın şairlerin (1886 - 1960) şiirlerini kadın ve çocuk teması dâhilinde incelenmek ve bu şiirlerin kadın duyarlığı açısından sahip oldukları özellikleri belirlemektir. Bu amaçla kadın ve çocuğun kadın şairlerin şiirlerinde nasıl yer aldığı tematik bir sınıflandırmaya tabi tutularak alt başlıklar halinde incelenmiştir.Araştırmada öncelikle kadın ve şiir olgusuna değinilerek geçmişten günümüze kadının Türk edebiyatındaki yeri sorgulanmıştır. Ardından kadının şiir söyleme ve hikâye anlatma biçimlerine değinilmiştir. Türk edebiyatındaki kadın şairlerin genel konumu incelenmiştir. Bu bağlamda 1886-1960 yılları arasındaki Türk kadın şairlerimizin hayatı ve eserleri hakkında kısa bilgiler verilmiştir. İncelenen şiirlerde kadın şairlerin kadın ve çocuk temasına sosyal ve bireysel boyutta çeşitli şekillerde yer verdikleri tespit edilmiştir. Araştırmada elde edilen bu veriler betimsel analiz tekniği kullanılarak çözümlenmiştir.Buna göre, Divan edebiyatında eril dilin egemenliğini sürdüren kadın şairlerin, sonraki dönemlerde kadın sorunlarını ele alan bireysel şiirler kaleme aldığı görülmüştür. Kadın şairlerin şiirlerinde en çok yer tutan kadın figürü annedir. Bu süreçte annenin ayrılmaz bir parçası olarak "çocuk" da şiirlerin merkezinde yer almıştır.