Kötü yönetilen Türkiye : örnek vaka DSP / Haluk Özdalga.

Includes bibliographical references and index.

İÇİNDEKİLER ÖNSÖZ 7 I. YİRMİ BİRİNCİ YÜZYILIN BAŞINDA 13 2IOO’DE NASIL BİR TÜRKİYE? 13 BİRİNCİ SEÇENEK; AVRUPA ÎLE BÜTÜNLEŞME 16 İKİNCİ SEÇENEK: YERYÜZÜNÜN EN İSTİKRARSIZ BÖLGESİ 19 ÜÇÜNCÜ SEÇENEK YOK 21 BÜYÜK YOL AYRIMI 23 II. BAŞARISIZ TÜRKİYE 25 BAŞARISIZLIĞIN BİRİNCİ KANITI: KALKINMA YARIŞINDA GERİDE KALDIK 26 BAŞARISIZLIĞIN İKİNCİ KANITI: EĞİTİMDE İFLAS 35 BAŞARISIZLIĞIN NEDENİ DEMOKRASİ Mİ? 39 BAŞARISIZLIĞIN BİR PARÇASI OLARAK YOZLAŞMIŞ SİYASİ KURUMLAR 44 III. YOZLAŞMIŞ SİYASİ KURUMLAR 47 DUVERGER VE KAVRAMLARI 47 TEK KİŞİNİN MUTLAK EGEMENLİĞİ VE GÜDÜK KALMIŞ KURUMSAL YAPI 49 KURUMSALLAŞMA VE PARTİLER 51 MANİPÜLASYONA DAYALI YÖNETİM 64 AŞIRI (TOTALİTER) MERKEZİYETÇİLİK VE ZAYIF ÖRGÜTLER 72 IV. ÖRNEK VAKA: DEMOKRATİK SOL PARTİ 80 DSP MODELİ 82 İHTİRAS VE SİYASET AĞIR GÜVENSİZLİK DUYGUSU 120 KURULUŞ 128 İLK SEÇİM VE İSTİFA 154 İKTİDARA DOĞRU 164 ECEVİT VE MEDYA 182 V. YOZLAŞMIŞ SİYASETİN BEDELİ 189 EKONOMİ 193 EĞİTİM 204 KÜRT SORUNU 208 Dış İLİŞKİLER 217 AMERİKA IRAK’I NÎÇİN VURUYOR: 234 VI. ZAMAN AZ KALDI 248 YAYGIN BİR YOZLAŞMA 248 ÇÖZÜM 260 YUGOSLAVYA VE İSPANYA 265 ZAMAN AZ KALDT 274 EKLER 277 EK 1 - PENSİLVANYA ÜNİVERSİTESİ ULUSLARARASI KIYASLAMALAR MERKEZİ’NÎN VERİLERİNE GÖRE TÜRKİYE, SEÇİLEN AVRUPA VE DÜNYA ÜLKELERİ İÇİN KİŞİ BAŞINA MİLLİ GELÎR 277 EK 2 - KENNETH JANDA’YA GÖRE SİYASİ PARTİLERİN MERKEZİYETÇİLİĞİNİ BELİRLEYEN DEĞİŞKENLER 279 NOTLAR 286 DİZİN 292

Türkiye son otuz yılda milli gelirini sadece 4,8 kat artırdı. Oysa aynı sürede İrlanda 18, İspanya 15, Portekiz 14, komşumuz Yunanistan 10 kat büyüdüler. Türkiye'nin başarısızlığını eğitim alanında da görmek mümkün. 1993'te Türkiye nüfusunun % 30,7'si hiç okula gitmemişti. Oysa 1991 yılında Yunanistan nüfusunun okul yüzü görmemiş kısmı toplam nüfusun sadece % 5,7'siydi. Bu kitabın açık ve basit bir önermesi var: Türkiye'nin başarısızlığının önemli nedenlerinden biri, siyasi kurumlardaki çürüme. Söz konusu çürüme yaygın ve başlıca partilerin hepsini kapsıyor. Özdalga, hemen hemen hiçbir kurumsal gücü bulunmayan bu yozlaşmış yapıların yönetiminde Türkiye'nin kalıcı bir başarıya ulaşmasının çok zor olduğunu vurguluyor. Ona göre bizdeki siyasi partiler, Batıdaki benzerlerinden farklı özelliklere sahip. Batıdaki partileri tahlil etmek için geliştirilen kavramlar, bu partileri anlamak için yeterli değil. Türkiye'deki partilerde kurumsal işleyiş bulunmuyor. Temel yönetim biçimi kaba bir manipülasyona dayanıyor. Partilerin yerel örgütleri görünürde bütün ülkeye yayılmış, ama gerçekte son derece zayıf ve ciddi anlamda hiçbir yetkileri yok. Özdalga, siyasi partilerdeki yaygın yozlaşma ve çürümeyi bir örnek vaka çalışmasıyla, Demokratik Sol Parti'yi ele alarak inceliyor. Siyasi partilerdeki yozlaşma ile Türkiye'nin ödediği ağır bedeller arasındaki ilişkiyi, 1999-2002 arasında yaklaşık dört yıl süren Ecevit iktidarı örneğinde masaya yatırıyor. Türkiye 21. yüzyılın başında bir yol ayrımında. Ülkenin bir barış, refah ve istikrar dünyasına doğru mu, yoksa. savaşların, parçalanmaların ve yoksulluğun dünyasına doğru mu evrileceği büyük olasılıkla bu yüzyılın ilk çeyreği içinde belirlenecek. Özdalga'ya göre, Türkiye'nin bu kritik dönemde güçlü kurumsal yapılara sahip partilerin siyasi liderliği altında yol alması yaşamsal önem taşıyor. Haluk Özdalga, 1983-2003 yılları arasında DSP ve CHP'nin il örgütlerinde ve genel merkez yönetimlerinde görev yaptı. DSP'nin kuruluşunda ve CHP'nin yeniden açılışında yer aldı. Avrupa'daki sosyal demokrat hareketleri Almanya ve İsveç örneğinde inceleyen "Sosyal Demokrasinin Oluşumu" adlı bir kitabı var. (Arka kapaktan)