Kültürel zeka ve tükenmişlik ilişkisi : konaklama işletmelerinde bir araştırma / Gülsüm Demir ; tez danışmanı Yrd.Doç.Dr.Gülay Özdemir Yılmaz.

Tez (Yük)--Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı.

Kaynakça var.

Tükenmişlik olgusu, tüm işletmeler için olduğu gibi konaklama işletmeleri için de büyük bir sorundur. Konaklama işletmelerinde yaşanan düşük ücret, mevsimsellik sorunu, çalışma saatlerinin esnek olması, otomasyona gidilmenin zor olması gibi sektöre ait özellikler çalışanların tükenmişlik yaşamasına neden olabilmektedir. Ayrıca turizm sektörü, çok kültürlü bir yapıya sahip olduğundan farklı kültürden insanları bir araya getirmekte ve bu da bireysel farklılıklar yaratmaktadır. Bu farklılıkların nedeninin bilinmemesi ve karşılaşılan kültüre karşı yabancı olunması gibi sorunlar da çalışanların tükenmişlik olgusuyla karşı karşıya kalma ihtimalini arttırmaktadır. Kültürel zekâ, farklı kültüre ait kişilerin, karşılaştıkları kültüre ait davranışları kendisiyle aynı kültüre ait olan insanlar gibi algılayabilmesi, anlayabilmesi, etkili iletişim kurabilmesi ve dolayısıyla faklılıkları etkin bir şekilde yönetebilme becerisine sahip olunmasıdır. Tükenmişlik olgusunun kültürel zekâ ile ilişkili olduğu düşünülmektedir. Bu amaçla İstanbul Avrupa yakasında faaliyet gösteren 4 ve 5 yıldızlı konaklama işletmeleri çalışanlarına 392 anket uygulanmış tükenmişlik ve kültürel zekâ ilişkisi tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, çalışmanın problemi, amacı ve önemi, varsayımları ve sınırlılıkları açıklanmıştır. İkinci bölümde tükenmişlik kavramı, kültür, zekâ, kültürel zekâ kavramları ve kültürel zekâ ve tükenmişlik ilişkisi ele alınmıştır. Üçüncü bölümde araştırmanın modeli, evren ve örneklemi, veri toplama aracı ve teknikleri açıklanmıştır. Dördüncü bölümde otel çalışanlarının kültürel zekâ ölçeği ve tükenmişlik ölçeği sorularına vermiş oldukları yanıtlar analiz edilerek açıklanmıştır. Beşinci ve son bölümü ise sonuç ve öneriler kısmı oluşturmaktadır. Çalışma sonucunda kültürel zekâ ve tükenmişlik arasında anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. Başka bir deyişle çalışanların kültürel zekâ düzeyleri arttıkça tükenmişlik düzeylerinin azaldığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca çalışanların kültürel zekâ düzeylerinin oldukça yüksek olduğu ve kültürel zekâ ile tükenmişlik alt boyutlarından olan duygusal tükenme arasında istatistiksel açıdan anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki olduğu saptanmıştır. Diğer bir deyişle çalışanların kültürel zekâ düzeyleri artıkça duygusal tükenme düzeylerinin azaldığı sonucuna ulaşılmıştır.