Otel mutfak yöneticilerinin işgörenlerin yeterlilik düzeyi hakkındaki algıları : karşılaştırılmalı bir uygulama / Şükran Daylar ; tez danışmanı Yrd.Doç.Dr.Mehmet Sarıoğlan.

Tez (Yük)--Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı.

Kaynakça var.

Gastronomi, insan gıdası ve refahını ilgilendiren her konuda sağlanmış bilgi birikimidir. İnsanların yiyecek-içecek gereksinimleri sonucu turizm sektöründe yer edinmiş olan gastronomi kültürü kavramı ile beraber, dünyada gastronomik aktiviteler verilen önemde artmış ve ‘gastronomi’ bir bilim olmanın ötesinde turizmde yer alarak ilgi odağı haline gelmiştir. O nedenle dünden bugüne tüm dünyada yaygınlaşan bu kavram hem turizm sektörüne etki etmiş hem de turizm sektörünün en önemli parçası olan yeme- içme sektörüne doğrudan bir gelişim kazandırmıştır. İnsanoğlu bu gelişmeler doğrultusunda yemeği sadece karın doyurmak amacıyla değil, hem farklı tatlar almak ve göz zevkine hitap eden, gittikleri yerlerde o yörenin kendine has yemeklerini tadıp deneyim kazanmak için yemek yeme ihtiyacı duymuşlardır. Gelişen ve değişen dünya ekonomisinde işletmelerin daha kaliteli ve verimli hizmet üretebilmeleri için konusunda eğitimli ve deneyimli çalışanlara ihtiyaç duyulmaktadırlar. Otelcilikte özellikle mutfak bölümünde kaliteli ve verimli bir hizmet istihdam edilen personelin başarılı eğitimiyle ölçülebilir. Kaliteli ve verimli bir eğitim içinde gastronomi eğitimi verilen okulların arttırılması, verilen eğitim kalitesinin düzeltilmesi ve verilen eğitimin sadece teorikte kalmayıp öğretilen her bilginin uygulamayla öğretilmesi eğitimin etkinliğini sağlayacaktır. Bu konuda verilen eğitimde hem okullar hem de sektör temsilcileri büyük görev üstlenmektedir.Öğrenilen bilgilerin uygulanabilirliğini arttırmak için okul-sektör işbirliği sağlanmalıdır. Bu çalışmanın amacı; Ortaöğretim düzeyinde aşçılık eğitimi alan öğrenciler ile yükseköğretim düzeyinde aşçılık eğitimi alan öğrencilerin teorik ve pratik yeterlilik düzeylerinin karşılaştırılması esasına dayanmaktadır. Türkiye’ de verilen aşçılık eğitimin ne seviyede olduğu ve öğretilen bilgilerin sektörün beklentileri ne derece karşıladığı, sektör temsilcilerinin verilen eğitimden ne derece memnun kaldığını ölçmeye yöneliktir. Yapılan araştırma sonucunda verilen eğitimin teorik açıdan oldukça iyi derecede olduğu tespit edilmiştir. Ancak pratik eğitim seviyesi orta düzeydedir. Teorik ve pratik eğitim konusunda ortaöğretim düzeyindeki eğitimin daha üst düzeyde olduğu sonucuna varılmıştır. Pratik eğitim için gerekli olan altyapı ve deneyimli eğitmen eksiği pratik eğitimin yetersiz olmasına neden olmuştur. Pratik eğitimin en etkili şekilde uygulanması için teknolojik yeniliklere ayak uyduran bir uygulama mutfağının eğitim görülen okul bünyesinde olması şart koşulmaktadır. Anket sonucunda elde edilen verilerle sektör temsilcilerinin de beklentileri doğrultusunda öneriler oluşturulacaktır. Bu çalışma 5 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırma problemi, araştırma amacı, önem, varsayım, tanımlar ve sınırlılıklardan oluşmaktadır. İkinci bölüm ise altı alt başlıktan oluşturulmuştur. Birinci alt başlıkta ‘gastronomi olgusu’ kavramı, ikinci alt başlıkta ‘gastronomi olgusunun tarihsel gelişimi’, üçüncü alt başlıkta ‘gastronomi bilimin mevcut durumu, dördüncü alt başlıkta ’gastronomi eğitiminin mevcut durumu’, beşinci alt başlıkta ise gastronomi eğitimi ders programlarının içerik analizi’ ne yer verilmiştir. Altıncı alt başlıkta da ulusal aşçılık meslek standardına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde araştırmanın modeli, evren ve örneklem, verilerin toplanması ve verilerin analizine ilişkin değerlendirmelerden bahşedilmiştir. Dördüncü bölümde bulgular ve yorum hakkında bilgi verilmiştir.. Son olarak beşinci bölümde ise yapılan alan araştırması doğrultusunda elde edilen verilerden ortaya çıkan sonuç ve bu doğrultuda önerilere yer verilmiştir.