000			01914nam a2200265 i 4500
001			21993
005			20260227145315.0
008			171222t20072007tu j tur d
020			_a9789753482189 _q(paperback)
040			_aBAUN _beng _cBAUN _erda
041	0		_atur
049			_aBAUN_MERKEZ
050	0	4	_aPL248.A376 _bT86 2007
100	1		_aAkın, Sunay, _d1962- _91283 _eaut
245	1	0	_aTuncay terzihanesi / _cSunay Akın.
264		1	_aİstanbul : _bÇınar, _c2007.
264		4	_c©2007
300			_a183 pages ; _c21 cm.
336			_2rdacontent _atext _btxt
337			_2rdamedia _aunmediated _bn
338			_2rdacarrier _avolume _bnc
520			_aİlkokul birinci sınıfta okuyan çocuk, okuldan çıkar çıkmaz çırak olarak çalıştığı dükkâna gidiyor, yerleri siliyor, ustasına çay dolduruyordu... Gece geç dönüyordu evine. Avluya açılan bir kapı bir şato kapısından farksızdı. Çocuk, ayak parmaklarının ucuna kalkıp mandala uzansa da dilini aşağıya çekecek güç cılız kollarında yoktu... Yorgun çırak, kapının eşiğine oturuyor ve sokaktan kendisine yardım edecek bir gece bekçisinin ya da sarhoşun geçmesini bekliyordu... Zaman makinesı icat edilse ve bana tarihte yalnızca bir güne gitme hakkı verilse hiç düşünmeden o çocuğun önünden geçmek isterdim. Beni görünce sevinecek ve şunları söyleyecektir. "Abi ben terzi çırağıyım. Ustam işten geç bıraktı... Gücüm yetmiyor... Şu kapının mandalını açsana! ." Gülümserdim... Saçlarını okşardım, diyeceğim ama başında mutlaka 5 numara traş vardır! . Açardım kapıyı... O da "Sağ ol abi" der ve yorgun bedeniyle avlunun karanlığında kaybolurdu gözden... Ben de derdim ki ardından: "Sen sağ ol baba! . Hayatta bana açtığın tüm kapılar için sen sağ ol! ." Arka Kapak'tan
650		0	_aShort stories, Turkish. _92758
942			_2lcc _cKT
999			_c17575 _d17575