000			02016cam a2200337 i 4500
003			BAU
005			20240114201247.0
008			150825t20142014tu 000 f tur c
020			_a9789750724114
020			_a9750724119
035			_a(OCoLC)904734822
040			_aSTF _beng _erda _cSTF _dNDD _dOSU _dUtOrBLW _dBAU
042			_apcc
049			_aBAU_MERKEZ
050			_aPL248.B388 _bY48 2014
100	1		_aBaydar, Oya,
245	1	0	_aYetim kalacak küçük şeyler : _ban'lar kitabı / _cOya Baydar.
250			_a1. basım.
264		1	_aIstanbul : _bCan Sanat Yayınları, _c[2014]
264		4	_c©2014.
300			_a316 pages ; _c20 cm.
336			_atext _btxt _2rdacontent.
337			_aunmediated _bn _2rdamedia.
338			_avolume _bnc _2rdacarrier.
490	1		_aAnlatı
500			_aNovel.
520			_aBabası bebeği görebilsin diye çocuğu kucağıma alıp cama yaklaştırıyorum. Bebek minik ellerini babasına uzatıyor. Yaşlı adam, ihtiyarlık lekeleriyle bezeli, ince parmaklı, hünerli ellerini oğluna uzatıyor. İki minik, iki büyük el soğuk cama çarpıyor. “Görüş bitti!” diye bağırıyor nöbetçi. Parmaklıklar arkasındaki adamın, yaşlı babanın, minik bebeğin gözlerinde biriken yaşlar, o an okyanus kadar bir damla olup görüş hücresini dolduruyor. Oya Baydar, yine unutulmayacak incelikte bir metin sunuyor okuruna; olaylarla değil anlık duygularla anlatılan bir yaşamöyküsü, bir çeşit otobiyografik roman bu. Öyle anlar vardır ki, bir bakış, bir ses, bir mimik; insana, dünyaya, yaşamanın eşsiz güzelliğine ya da derin kederine dair çok şey anlatır. O ânın duygusunu sadece biz biliriz, biz hissederiz. O anlar yalnızca bizimle vardır. Yetim Kalacak Küçük Şeyler’de Oya Baydar o anları derliyor; yetim kalmasınlar, başkalarında yaşasınlar diye. Çünkü, “An gelir, gitme vaktidir.”
650		0	_98 _aTurkish fiction
830		0	_9110207 _aCan Sanat Yayınları. _pAnlatı dizisi.
942			_2lcc _cKT
999			_c35238 _d35238