000			02298cam a2200325 i 4500
001			38701
008			150826b2015 tu ||||g |||| 000 f tur d
020			_a9786059900126
035			_a(OCoLC)
040			_aBAUN _beng _cBAUN _erda
049			_aBAUN_MERKEZ
050	1	4	_aPL248.A3334 _bH374 2015
100	1		_aAkça, Mehmet Muharrem, _d1979- _995365 _eaut
245	1	0	_aHaseki Mahpeyker Kösem Sultan / _cMehmet Muharrem Akça
246	3		_aKösem Sultan
264		1	_aİstanbul : _bİskenderiye Kitap, _c2015
300			_a310 pages ; _c22 cm.
336			_2rdacontent _atext _btxt
337			_2rdamedia _aunmediated _bn
338			_2rdacarrier _avolume _bnc
490	1		_aİskenderiye Kitap ; _v33. _aRoman ; _v6.
504			_aIncludes bibliographical references.
520			_aArz odasını derin bir ölüm sessizliği kuşatmıştı. Gözler yere bakıyor, diller kilit vurulmuş gibi susuyor, yürekler hırsın, gücün, sarhoşluğun, kan dökmenin günahıyla atıyordu. Turhan Sultan sözlerine devam etti: “Evet, unuttuk. Dünyanın üç günlük olduğunu çok çabuk unuttuk. En azından şimdi hatırlayanlardan olalım. Olalım da kavgalardan, makam hırsından, birbirimize tuzaklar kurmaktan, gizli işler peşinde koşmaktan şeytandan kaçar gibi kaçalım.” Muhafızlar da ağır adımlarla odadan çıkınca Turhan Sultan kalfalara ve kethüda kadınlara cenaze merasimi için gerekli emirleri vermeye başladı. Kösem Sultan’ın cesedi, büyük tahtın yanındaki sedirden alınırken Turhan Sultan, beyaz örtüyü kaldırarak, atmış yaşının iyice eskittiği Nasya Sultan’ın bedenini saran kaşmir renkli elbisesinin içinde büyük validenin morlaşmış tenine ve yüzüne baktı. Nasya’nın uzun saçları, perişan ve dağınıktı, yarı açık menekşe gözleri ise sanki hiç ölmemiş gibi Turhan Sultan’a bakıyor, yine o etkileyici güzellikteki sözleri fısıldıyordu: “Dünya bir gölgelikti oysa ben unuttum!”
600	1	0	_aKösem, _cconsort of Ahmed I, Sultan of the Turks, _dapproximately 1585-1651 _vFiction _925504
650		0	_aTurkish fiction _98
650		0	_aTurkish literature _95
830		0	_977019 _aİskenderiye Yayınları ; _v33.
830		0	_995368 _aİskenderiye Yayınları. _pRoman dizisi ; _v6.
942			_cKT _2lcc
999			_c36361 _d36361