000 03615 a2200277 4500
008 161226 tu 000000 tur d
035 _a(OCoLC)
040 _aBAUN
_btur
_cBAUN
049 _aBAUN_MERKEZ
050 0 4 _aTez/ QD
_bSac 2018
100 _aSaçkes, Zübeyde
_9106518
_4aut
245 1 0 _aYeni tadalafil türevlerinin bazı izoenzimler üzerine etkilerinin araştırılması /
_cZübeyde Saçkes; tez danışmanı Prof.Dr.Oktay Arslan
260 _aBalıkesir:
_bBalıkesir Üniversitesi,
_c2018.
300 _a106 yaprak :
_btablo ;
_c30 cm.
502 _aTez (Dok)--Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Kimya Anabilim Dalı.
504 _aKaynakça var.
520 _aAraştırmamızın birinci bölümünde, tadalafil ve yeni sentezlenen tadalafil türevlerinin siklik nükleotid fosfodiesteraz 1 (PDE1) izoenzimi üzerine inhibisyon etkileri saptanmıştır. Tadalafil (IC50=178 μM), alliltadalafil (IC60=105 μM), morfolintadalafil (IC50=375 μM) ve furfuriltadalafil (IC60=97 μM) PDE1’i μM düzeyde inhibe ederken; sikloheksiltadalafil ve piperoniltadalafilin çalışılan konsatrasyonlarda (20-600 μM) PDE1 üzerinde belirli oranlarda aktivatör özelliği gösterdiği saptanmıştır. Araştırmamızın ikinci bölümünde ise, söz konusu bileşiklerin karbonik anhidraz I-II (hCA-I, hCA-II) ve paraoksonaz 1 (hPON1) enzimi üzerine etkileri araştırıldı. CA izoenzimleri, Sepharose-4B-etilendiamin-4-tiyoüre-dibenzensülfonamid afinite jeli kullanılarak afinite kromatografisi ile saflaştırıldı. Araştırmamızda kullanılan hPON1, Sepharose-4B-L-tirozin-1-naftilamin jeli kullanılarak hidrofobik etkileşim kromatografisi yöntemi ile saflaştırıldı. CA-I-II ve hPON1 izoenzimlerinin saflıkları SDS-PAGE ile kontrol edildi ve bileşiklerin inhibisyon etkileri araştırıldı. Alliltadalafil, furfuriltadalafil, morfolintadalafil ve piperoniltadalafilin hCA-I’i inhibe ettiği (sırasıyla; IC80=26 μM, IC80=87 μM, IC80=266 μM ve IC50=90,9 μM) saptanmıştır. Ayrıca, morfolintadalafil ve piperoniltadalafilin hCA-II’yi inhibe ettiği (sırasıyla; IC80=548 μM, IC80=55 μM) gözlenmiştir. hCA-I ve hCA-II üzerine etkisi araştırılan diğer bileşikler ise çalışılan konsanrasyonlarda düşük düzeyde inhibisyon etkisi göstermektedir. Ancak, IC50-IC80 değerleri hesaplanamamıştır. Ayrıca, tadalafilin hCA-II’ye karşı belirli oranda aktivatör etki gösterdiği saptanmıştır. Etkisi incelenen bileşiklerden sikloheksiltadalafilin hPON1’i inhibe ettiği (IC50=119,2 μM) gözlenmiştir. Morfolintadalafilin sadece yüksek konsantrasyonda (238 μM) enzimi inhibe ettiği, düşük konsantrasyonlarda önemli bir etki göstermediği saptanmıştır. Piperoniltadalafilin hPON1 aktivitesine karşı düşük konsatrasyonlarda (20-50 μM) inhibe edici, yüksek konsatrasyonlarda (˃50 μM) aktivatör etki gösterdiği saptanmıştır. Tadalafil, hPON1 aktivitesini minimal düzeyde inhibe etmiştir ancak çalışılan konsantrasyonlarda (0-190 μM) IC50 değeri hesaplanamamıştır. Çalışmamızda kullanılan diğer tadalafil türevlerinin hPON1 üzerine önemli bir etkiye sahip olmadığı gözlenmiştir.
610 2 0 _aBalıkesir Üniversitesi
_xDissertations.
650 0 _aChemistry
_919802
710 2 _918608
_aBalıkesir Üniversitesi
_bFen Bilimleri Enstitüsü
700 1 _97287
_aArslan, Oktay.
_4ths
856 _uhttp://dspace.balikesir.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/20.500.12462/3316/10185649.pdf.pdf?sequence=1&isAllowed=y
900 _3046147
907 _aBalıkesir Üniversitesi.
942 _cTEZ
999 _c47850
_d47850